Tuesday, 3 June 2008

Als de wereld rond is
en niet alles een droom,
waar ben ik dan
in jouw gedachten?

Wit is zwart vandaag
maar morgen is een nieuwe dag.
De mist rondom mij doet
alsof mijn hoofd klaar water is.

Het bonkt en slaat en verdooft
mijn hart, en niets is nog waar.
De grond onder mijn voeten
Glijdt weg en ik blijf staan.

Terwijl jij nooit duidelijker had kunnen zijn.
Enkel ik hoor nee als ja of misschien.

Hoop is een wrede emotie.
Ze doet leven en neemt het dan weer weg.

Ooit was alles anders
toen de prinses op haar ezel
nog alles mocht, behalve weglopen
toen de vlinders in mijn buik
als tranen wegfladderden
en op de jouwe terechtkwamen.

Toen in het land van ‘er was eens’
ik de minnares was van de liefde
en jij mijn minnaar.
Met bloemblaadjes bouwden we kastelen
met slagroom en een kers erop
en lieten we alle geuren onze haren strelen
tot ze knetterden als die van een kat.

Maar niet meer…

Laat me weer jouw walvis zijn.

Nooit. Eerste keer. Zacht. Zonder
gedachten. Los. Anekdotes. Foto’s.
Voor altijd. Nee. Weg, verdwaald.
De weg terug. Koud. Tijdloos. Vrij.
Wat wil je? Wat wil ik? Wat doe ik hier?
Is er een tijd voor dit soort gevoelens?
Zijn het gevoelens? Wat maak ik mezelf wijs?
Is dat nodig? Waarom begrijp je me niet?
Begrijp ik je niet? Wat denk je nu?
Weg! Ga! Voor altijd! Kom! Hou van me!

You make me want you
even more
with every waking breath
every blink, every eye lash,
with every cold snowy gaze in
the distance,
every step away from me.
You make me want you
even more.

I’m on fire,
you cool me down.
Don’t.
Flare with me.

My wit fades to
bottomless sweetness
but that was not
what you bargained for.
My jokes, raping your
attitude, turn into
love song lyrics,
leaving you nothing
but indifference.
The sparks in my eyes
that once aroused both
you and me are now
beacons of the love
you couldn't care less for.
Darn, I let it happen again.
If I could forever be
that playful gal haunting
your waking hours,
if I could stay careless
and cocky and always
offending your ego
because we both know
it's grown too big from
endless games anyway,
if I only could stay
desire and desiring
and not become longing
for words that are not sung.
But I cannot stop myself
from caring, and I don't
want to.
If only I could stop myself
from losing myself
in serious thoughts,
you'd still like me.
You'd still care.