Ooit was alles anders
toen de prinses op haar ezel
nog alles mocht, behalve weglopen
toen de vlinders in mijn buik
als tranen wegfladderden
en op de jouwe terechtkwamen.

Toen in het land van ‘er was eens’
ik de minnares was van de liefde
en jij mijn minnaar.
Met bloemblaadjes bouwden we kastelen
met slagroom en een kers erop
en lieten we alle geuren onze haren strelen
tot ze knetterden als die van een kat.

Maar niet meer…

Laat me weer jouw walvis zijn.