Ik neem alles terug.
Alle beschuldigingen, alle pijn.
Al het verdriet en de woede
verdrinken in onze plots
glasheldere vijver van tranen.
Tranen van geluk om dezelfde
(h)eerlijke gevoelens die blijkbaar
toch niet in elkaar klikken.
We weten al langer dat we geen puzzel vormen,
ook al passen onze stukjes nog zo vlot.
En net daarom is dit de allermooiste manier.
Een einde als dit, met zoveel liefde en tederheid,
is nooit een einde.
Dankje.
No comments:
Post a Comment