Pompend en kloppend
probeert mijn bloed weg te kruipen, uit te barsten.
Weg uit dit te kleine lichaam.
Vanonder een huid die te strak gespannen staat
om maar één persoon te zijn.

Ik wil ontploffen.
En in kleine stukjes uit elkaar vallen.
Misschien kan jij dan die stukjes weer oprapen.
En me opnieuw bouwen.
Helemaal zoals je wil.

Dan kan ik bij jou zijn.
Dan kom ik bij jou.