Ik, jij, het verleden
als een postkaart, verkleurd
spelend op de tonen van vergeten
muziek, noten van doden.
Toen had ik het moeten weten.
Jij, ik, nu en later
wat niet is, zal nooit bestaan.
Ik ben geen ezel
ondanks mijn koppig geheugen.
Vergaan en verdergaan.
No comments:
Post a Comment